Madem İnsan Doğduk

“Madem insan doğdum, olabileceğim en iyi insan olmalıyım.”

Hayatın telaşına kapılıp gidiyoruz. Bir yerlere yetişiyor, bir şeyler kazanıyor, daha iyi bir hayat kurmaya çalışıyoruz. Günler, yıllar geçiyor…

Sonra bir an durup kendimize soruyoruz:

“Bütün bu koşuşturmanın sonunda, ben nasıl bir insan oldum?”

Yunus Emre’nin gönül anlayışı, Mevlânâ’nın insanı kendine dönmeye çağıran sözleri aslında bize çok şey söylüyor: Önce kendimizi güzelleştirelim. Öfkemizi, kibrimizi, hırsımızı fark edelim; her gün biraz daha iyiye yürüyelim.

Çünkü mesele kusursuz olmak değil; yanlış yaptığında fark edebilmek, kırdığında gönül alabilmek, kimse görmese de iyilikten vazgeçmemek.

Bazen bir selam, bir tebessüm, içten söylenmiş güzel bir söz yeter.

Sonunda geriye ne kadar kazandığımızdan çok, nasıl yaşadığımız ve insanların kalbinde nasıl bir iz bıraktığımız kalacak.

Madem insan doğduk; bari insanlığımızı güzelleştirelim.